********************

********************
ღამის თორმეტი საათი არი,
სახლის ნესტოებს მოაწვა ქარი,
ცისა ცრემლებსა ვერ იტევს ღარი,
მთვარე ამშვიდებს, იქნება დარი,
ლექსის დაწერის მოვიდა წამი,
მუზა კი მკიცხავს ნუ ხარო ხამი,
მოგიხდება რომ დაჰკრა სტო(100)გრამი,
კარგი გამოვა, ექნება შარმი..
შენი თვალების მუსიკა, ქნარია
მასულდგმულებდა როგორც მთას ბარი,
ოთახში ამ დროს შეიჭრა, ქარი,
თავს დამახვია, შენი თმის ჯარი,
გულში შემეჭრა ოცნების წამი,
ბედნიერების დადგება ჯამი?!
სახელებს შორის ჩავქარგე ჯამი,
ნუთუ ტოლობის დადგება ჯამი?.
არ დაიჯერო გატყუებს შტერო,
შენთვის ადრეა, იტანჯე ჯერო,
აჰა დაწყნარდი, შენ ფრთისა ღერო,
ჯერ კიდევ ბევრი რამ უნდა წერო,.
მე კი დრო შემჭამს, როგორც ცხვარს მგელო,
ვიღაც ცელს იქნევს, ამხმარა მდელო,
სიცოცხლის მტერი ხარ ჩემო ცელო,
აღარ ამოვალ, ამოვა მდელო......